Το hip-hop είναι εδώ – Συνέντευξη με τον Μάνο Μαλατέστα (Stepwise)

Μια συνέντευξη της Νάσιας Τσόλκα

To Hip-Hop το έχουμε σίγουρα ακούσει όλοι μας (μιας και τον τελευταίο καιρό
είναι πολύ της μόδας). Είναι το είδος μουσικής που χαρακτηρίζεται κυρίως για
τον επαναστατικό και ενάντια στο κατεστημένο στίχο του και για τους περίεργους
ρυθμούς πάνω στους οποίους είναι γραμμένοι αυτοί οι στίχοι. Σε πολλές περιπτώσεις
όμως έχει συνδεθεί με τη βία, τα ναρκωτικά, τις ημίγυμνες παρουσίες των video-
clips, στοιχεία που μόνο τα τελευταία χρόνια μπήκαν στο χώρο του Hip-Hop. Αυτή
είναι η ευρεία αντίληψη. Αυτό όμως είναι το Hip-hop??? Για τους μυημένους του
είδους το Hip-Hop είναι τρόπος ζωής.!!!

-Σωστά Μάνο?
-Πολύ σωστά!

Για να πάρουμε και εμείς λοιπόν μια γεύση από τον κόσμο του Hip-Hop, νομίζω δεν
θα βρίσκαμε καλύτερο οδηγό από τον κύριο που έχω εδώ δίπλα μου! (γέλια)
Ο Μάνος Μαλατέστας λοιπόν, γνωρίζει πολύ καλά τι εστί Hip-Hop μιας και ο ίδιος
ασχολείται με αυτό το είδος μουσικής εδώ και αρκετά χρόνια και σίγουρα ξέρει κάτι
περισσότερο από τον απλό ακροατή.

Κατ’αρχάς πες μας τι είναι το Hip-Hop.

-Το Χιπ χοπ (Hip-Hop) δεν είναι ένας είδος μουσικής ή ένα είδος χορού, αλλά μία
κουλτούρα που αποτελείται από 4 στοιχεία:
Μc (Master of Ceremony) γνωστός και ως ραπερ, θα μπορούσαμε να τον
αποκαλέσουμε και ραψωδό
Βreakdance (Μπρέικ Ντανς= O χορός)
Djing(Disk Jokey) (Η μουσική)
Graffiti (Γκράφιτι=Η εικόνα)

Το Hip-Hop αναπτύχθηκε σε υποβαθμισμένες περιοχές των ΗΠΑ, όπως το Μπρονξ
στη Νέα Υόρκη και σε άλλες μεγάλες πόλεις όπου υπήρχε μεγάλη ανεργία και
φτώχεια. Τα 4 στοιχεία δεν αναπτύχθηκαν την ίδια χρονική στιγμή αλλά σε
διαφορετικές χρονικές περιόδους. Οι ρίζες του ανάγονται στην δεκαετία του ’70, όταν
άρχισαν τα πρώτα δειλά βήματα. Αλλά εδώ αναφέρουμε πως σαν είδος μουσικής
(δηλαδή σαν rap) έχει ρίζες από την βαθιά Αφρική και όχι από την Αμερική όπως
θέλουν να υποστηρίζουν. Φαίνεται πως οι ρίζες της Hip – Hop μουσικής βρίσκονται
στους Γκριο της Δυτικής Αφρικής, ενώ διαθέτει επίσης αμερικανικές μπλουζ και
τζαζ επιρροές.

Ναι αλλά πώς ξεκίνησε όμως σαν μουσικό είδος?

-To Hip-Hop ξεκίνησε στα αμερικάνικα clubs όταν κατά τη διάρκεια του
διαλείμματος των DJs ή κατά την ώρα που άλλαζαν τα CDs στα μηχανήματά τους
κάποιοι ( που πληρώνονταν από το μαγαζί) απήγγειλλαν στίχους με μοναδικά
στοιχεία τους το ρυθμό και την ομοιοκαταληξία, απασχολώντας έτσι τον κόσμο
εν αναμονή του DJ και πάντα χωρίς μουσική. Αυτό ονομάστηκε rap. Ήταν η
αρχή. Σιγά σιγά και καθώς οι ιδιοκτήτες των μαγαζιών έβλεπαν ότι οι rapers, έτσι
ονομάζονταν αυτοί που έκαναν rap, είχαν απήχηση βοήθησαν στην ανάπτυξη αυτής
της καινούργιας μουσικής (που ακόμα δεν είχε DJ όταν απαγγέλλονταν οι στίχοι).
Έτσι εγκαθιδρύθηκε η rap μουσική.

Ποια ήταν δηλαδή τα πρώτα βήματα των ράπερ ή Mc?

-Mc έλεγαν κάποιες μικρές ιστορίες ή γεγονότα από την προσωπική τους ζωή με
ομοιοκαταληξία στον ρυθμό και το beat των DJs. Το rap γεννιόταν. Μπορούσες
να μιλήσεις κατευθείαν στον κόσμο και να έχεις μπροστά σου την αντίδραση του
κοινού “τραγουδώντας”. Έκανες έναν μονόλογο με ρίμες και το κοινό άκουγε,
χορεύοντας ταυτόχρονα. Δεν χρειαζόταν κάποιο ιδιαίτερο φωνητικό χάρισμα αλλά
έξυπνος προφορικός λόγος. Μπορούσες να εκφραστείς για τα κοινωνικά και πολιτικά
προβλήματα, τις αδικίες, τις σχέσεις σου, γενικά για τη ζωή σου. Όλοι ένιωθαν την
ανάγκη να εκφραστούν και ήθελαν να έχουν πρόσβαση με το MCing. Ούτε Ωδεία
ούτε σχολές φωνής. Απλά ένα beat του Dj, ένα μικρόφωνο και ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΡΔΙΑ .
Έτσι ήταν τότε το ραπ από το ”79-”85.
Μετά το ’85 δηλαδή άλλαξαν τα πράγματα?

-Ακριβώς. Μετά το ’86 οι ράπερς έχασαν τον προσανατολισμό, βγήκε το gangsta
rap και άλλα τέτοια είδη. Οι hip-hop Ευρωπαίοι το υιοθέτησαν χωρίς καν να το
προσαρμόσουν στην κουλτούρα της χώρας τους. Έγινε κάτι εμπορικό. Μια ακόμα
μόδα. Φαρδιά παντελόνια, αθλητικά παπούτσια και οι φόρμες, τα ανάποδα καπελάκια
baseball ήρθαν στο προσκήνιο. Ίσως κάπου εκεί να χάθηκε η ουσία. Και αυτό
γιατί δεν έχουμε Βronx στην Ελλάδα ή στη Γερμανία. Δεν σκοτωνόμαστε για να
προστατέψουμε κάποια τετράγωνα. Μετά ήρθαν οι εμπορικοί clown’s στην Αμερική
(π.χ Puff Daddy κι άλλα τέτοια προϊόντα) που κινούνται με τη βοήθεια του MTV.
Για ανθρώπους που δεν έχουν ταυτότητα υπάρχει πάντα η ένωση της μάζας, η μόδα.
Άνθρωποι που κυνηγάνε για να πουλήσουν τα προϊόντα τους έχοντας κλέψει από
καλλιτέχνες του δρόμου το graffiti, τη μουσική και το χορό.

Πάντα υπάρχουν κάποιοι που αντιγράφουν ό,τι έχουν δει, για να προβληθούν
οι ίδιοι και να κερδίσουν αναγνωρισιμότητα και χρήματα. Απλές απομιμήσεις.
Τέλος πάντων! Είπες ότι οι μαύροι ήταν εκείνοι που κυρίως έκαναν Hip-Hop.

-Έτσι είναι. Αρχικά, κατακρίθηκε από τους λευκούς και γινόταν σχεδόν αποκλειστικά
από μαύρους, γιατί οι στίχοι μιλούσαν για βία, ναρκωτικά κλπ, στην ουσία
όμως μιλούσαν για την καθημερινότητα στα γκέτο των μαύρων μεταναστών και
προέβαλλαν όλες τις ελλείψεις που είχαν οι μαύροι τόσα χρόνια. Σιγά σιγά έγινε ένας
τρόπος έκφρασης και εκδήλωσης της άρνησής τους προς την κοινωνία. Μετά το ’86
όμως υιοθετήθηκε και από τους λευκούς.

Και πώς εξελίχθηκε μετα το ’86?

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν το Hip-Hop αναπτύχθηκε. Νέα ήδη άρχισαν να
ξεφυτρώνουν όπως είναι το nu-metal (δηλαδή η ανάμειξη Hip-Hop και metal),
το RnB (που οι στίχοι του μιλάνε για γυναίκες, λεφτά, βία, ναρκωτικά). Όμως το
RnB δίνει μια εντύπωση τελείως διαφορετική για το Hip-Hop από την πραγματική
του. Το RnB στηρίζεται από μεγάλες πολυεθνικές και γύρω του παίζονται πολλά
δισεκατομμύρια. Το RnB είναι ένα κατασκευασμένο προιόν, φτιαγμένο για να
πουληθεί, όχι για να διαμαρτυρυθεί, που είναι και ο πραγματικός στόχος του Hip-Hop.

Πότε ήρθε το Hip-Hop στην Ελλάδα?

Το Hip-Hop στη χώρα μας άρχισε να αναπτύσσεται γύρω στο ’90 σαν δισκογραφία,
αφου είχε έρθει και ακουστεί ήδη από το ‘87. Ο πρώτος ελληνικός Hip-Hop
δίσκος “Σκληροί Καιροί” των FF.C και ο δεύτερος “Η διαμαρτυρία” του BD
Foxmoor. φτιάχτηκαν από χρήματα των ίδιων αφού οι εταιρείες τότε είχαν κλειστές
πόρτες σε όσους έκαναν Hip-Hop. (Στην συγκεκριμένη φάση υπάρχουν πολλές
λεπτομέρειες που είναι και δύσκολο και χρονοβόρο να αναφερθούν οι φανατικοί
του είδους μάλλον τις ξέρουν ήδη…) Αργότερα θα ανοίξουν και θα αντιληφθούν
την χρησιμότητα αυτού του είδους μουσικής, από όλες τις απόψεις. Οι 2 πρώτοι
αυτοί δίσκοι που πουλήθηκαν τότε από χέρι σε χέρι αξίζουν σήμερα (οι αυθεντικές
εκδόσεις τους) στην μαύρη αγορά μέχρι και 600 ευρώ. Έπειτα επήλθε και ο χωρισμός
της ελληνικής Hip-Hop σκηνής σε Hip-Hop kai Low Bap.

Για πες μας δύο λόγια για αυτό το διαχωρισμό πριν κλείσουμε.

Κοίταξε, τον διαχωρισμό αυτό τον δημιούργησαν πριν από 15 περίπου χρόνια
οι Active Member επειδή ήθελαν να δημιουργήσουν το προσωπικό τους «όχημα».
Νομίζω ότι ήθελαν να διαχωριστούν γιατί έκαναν κομμάτια με πολιτικό στίχο
και ήθελαν να διαφοροποιηθούν από το Hip-Hop. Αυτό το είδος δεν υπάρχει στο
εξωτερικό. Απλά το βάφτισαν έτσι για να ξεχωρίσουν και δικαίωμά τους. Δεν
πιστεύω βέβαια ότι οι Active Member έχουν το «μονοπώλιο» στο πολιτικό τραγούδι.
Και ας υποστηρίζουν πολλοί ότι οι Active Member έφεραν το Hip-Hop και ύστερα το
Low Bap στην Ελλάδα. Εκείνοι εφηύραν το Low Bap ενώ οι FFC έφεραν το Hip-Hop
στην Ελλάδα.
Πιστεύω καλύφθηκε κάθε απορία. Το Hip-Hop είναι μια μουσική που χρειάζεται
μεγάλο σεβασμό από τους δημιουργούς και τους ακροατές για να συνεχίσει
δυναμικά. Αυτά από μένα. Καλή συνέχεια!!

Μάνο σε ευχαριστώ πολύ για όσα μας είπες! Πιστεύω πως μας κάλυψες πλήρως.
Καλή συνέχεια και σε σένα!

Τo Graffiti είναι η τέχνη με την οποία κάποιος εκφράζεται πάνω σε τοίχους,
βάφοντας τους. Ενσωματώθηκε στο Hip-Hop καπου στο 1960, όταν ένας
Ελληνοαμερικάνος διανομέας πίτσας έγραφε πάνω σε τοίχους το ψευδόνυμο του
και τον αριθμό της οδού του (ΤΑΚΙ 183). Για μια σύγχρονη κοινωνία γεμάτη
γκρίζους τοίχους και ασπρόμαυρα σπίτια οι γκραφιτάδες είναι πολύ σημαντικοί. Αν
με καταλαβένετε γεμίζουν την ζωη μας ”με χρωμα και με υγεία”, δίνουν ζωή στον
σχεδόν νεκρό κόσμο μας. Πως? Με σπρέι και φαντασία…! Θεωρείται ακριβό hobby
και δεν είναι προσβάσημο σε όλους, τουλάχιστον όχι στην Ελλάδα.

Το Break Dance είναι είδος χορού. Δημιουργήθηκε για να λύνουν τις διαφορές
τους οι συμμορίες μεταξύ τους χωρίς να χρειαστεί να σκοτωθεί κάποιος, το 1973.
Γίνονταν ”μάχες” μεταξύ των B-Boys/Girls (χορευτών) και ο χαμένος υποχορούσε,
αυτό μείωσε κατα πολυ την βία. Ο χορός γίνονταν με την βοήθεια των DJ’s που
έδιναν ρυθμό και αργότερα με την βοήθεια των MC’s που έβαζαν τους στοίχους

Το Djing, είναι το στοιχείο το οποίο ειδικεύεται στο ρυθμό. Δημιουργήθηκε το
1975-1978, κυρίως για να έχουν ρυθμό οι B-Boys (γνωστοί και ως χορευτές ή break
dancers) και για να συνδιάζουν οι MC’s (τραγουδιστές) τους στοιχους τους με τον
ρυθμο. Οι DJs ήταν τα αστέρια του Hip-Hop τότε, τώρα την σκηνή έχουν κλέψει οι
MC’s. Πάντως θεωρώ ότι το όλο σκηνικό γύρω από το Djing είναι αρκετά ενδιαφέρον
και πως οι DJ’s πραγματίκα ζωντανεύουν τα τραγούδια με διάφορες τεχνικές όπως
ας πουμε scratches και τα λοιπά. Μέσα στον κλάδο αυτό περιλαμβάνεται και το
Beat Boxing, δηλαδή την παραγωγή κάποιου beat μόνο με το στόμα, χωρίς κανένα
μηχάνημα.

Το Rap, είναι το στοιχείο της μουσικής και πιο συγκεκριμένα, των στίχων. Πολλοί
το μπερδεύουν με το Hip-Hop, αλλά το Rap δεν είναι είδος μουσικής. Τώρα το
από που βγήκε ο όρος ”Rap”, είναι μεγάλη ιστορία. Η αρχική ιδέα είναι ότι βγήκε
απο το Rhythm And Poetry (R.A.P), αλλά άλλοι πιστεύουν ότι βγαίνει από την
αρχαιοελληνική λέξη (ραπ)σωδος.

Advertisements

Posted on June 8, 2011, in Συνεντέυξεις, Τέχνη, Ψυχαγωγία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: