Με αφορμή την Ημέρα κατά της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων κάποιες σκέψεις…

Ωραια μερα,ανοιγω το pc,ακουω καπως δυνατα ενα ωραιο beatακι πριν παω για διαβασμα και βλεπω τα νεα της ημερας.
Ολα καλα λοιπον.
Οταν ομως γυρναω το κεφαλι μου και αφηνω λιγες φορες τον ψευτοκοσμο,την οθονη του Η/Υ μου,για να κοιταξω γυρω μου τον κοσμο ….
Απεναντι μας ειναι στα 5 μετρα η πισω βεραντα μιας παλιας πολυκατοικιας.
Τις λιγες φορες που θα αφεθω και θα κοιταξω προς τα εκει βλεπω συχνα μια γιαγιακα στο δωματιο της.Το πρωι οταν ξυπναει ραγιζει η καρδια μου πραγματικα να τη βλεπω πισω απ’το ανοιχτο παραθυρο του δωματιου να προσπαθει να σηκωθει απο το κρεβατι και να μην μπορει….ξανακαθετε.Και ετσι μενει εκει για ωρες να προσπαθει καθε 2 λεπτα,ενω μετα απο 5 προσπαθειες τα παραταει και καθετε………χωρις τηλεοραση ,χωρις τιποτα.Καθετε απλα με ενα θλιμενο βλεμα στο προσωπο της.Τι να σκεφτετε;
Να σας πω τι σκεφτομαι εγω καθε φορα που μενω να την κοιταζω για τεταρτα και μισαωρα ολοκληρα;

Σκεφτομουν … οτι μας ενδιαφερουν τοσο πολυ οι μεταναστες,οι φτωχοι,οι ανεργοι κ.α και αναρωτιεμαι˙τελικα για αυτους τους ανθρωπους της τριτης ηλικιας ποσο ενδιαφερομαστε;Ειναι οι γονεις μας,αυτοι μας φεραν στη ζωη και εμεις τι κανουμε;
Τους βοηθαμε νασηκωθουν απ’το κρεβατι,τους ταϊζουμε και τους αλλαζουμε σεντονια;
Αυτα ειναι ολα οσα αξιζουν;
Γιατι η πολιτεια δεν βαζει περισσοτερες εκπομπες στην τηλεοραση με επισκεψεις σε χωρια,με ανθρωπους της ηλικιας τους να μιλανε,γιατι δε δειχνει ζωντανα εκδηλωσεις και χορους απο διαφορους τοπους και συμαζωξεις πολιτιστικων και παραδοσιακων συλλογων;
Γιατι οχι εκπομπες που αφορουν την τριτη ηλικια αποκλειστικα;

Μερικοι λεμε ωραια αφου ζουν και εχουν την υγεια τους ειναι καλα.Τους ρωτησαμε ομως αν πραγματι νιωθουν τοσο καλα;Ας μπαιναμε στη θεση τους,ας μην βγαιναμε ποτε εξω απο το σπιτι παρα μονο για εναν γαμο ή 2 βαφτισεις,ας μην καταλαβαιναμε τα μισα απο οσα ακουγονται στην τηλεοραση και στις ταινιες,ας μην ξεραμε να χρησιμοποιουμε τον υπολογιστη και το youtube για να ακουσουμε ενα παραδοσιακο τραγουδι,που θα παιξει μια στο εκατομμυριο στο ραδιοφωνο,ας μη ξεραμε να διαβαζουμε και ας λεγαμε μετα και εμεις οτι ειμαστε καλα!

Και ευτυχως υπαρχει αυτη η γιαγιακα απεναντι να μου θυμιζει τους δικους μου παππουδες και να συμμορφωνομαι μεσα μου για τις στιγμες που δεν τους πηρα τηλεφωνο ή διαλεξα να παω 2 μηνες Μυκονο (παραδειγμα) αντι να κατσω λιγο μαζι τους.

Μη με παρετε για τρελο,αλλα πραγματικα αυτη την εικονα θα την εβλεπε κανεις απο το γραφειο μου με ενα γυρισμα του κεφαλιου του καθε μερα και πιστεψτε με δεν ειναι οτι καλυτερο για να ξεκινησει η μερα.Αλλα με φοβιζει γιατι παρολο που καθε μερα γινεται το ιδιο,εγω μονο δυο φορες το μηνα θα το αντιληφθω……(αυτο με ανησυχει).

Σκεφτειτε.Για ποσο θα τους εχουμε διπλα μας;

Advertisements

Posted on June 15, 2011, in Πολιτισμός, Υγεία and tagged , , . Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: