Blog Archives

Τα 40 μέτρα της τρόικας για τον Ιούνιο



Το πιο δύσκολο τμήμα της υλοποίησής του διανύει έως τον Ιούνιο το Μνημόνιο καθώς έρχονται οι πιο δύσκολες αλλά και μεγάλες αλλαγές: ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, νέο πακέτο μέτρων 11,7 δισ. ευρώ, αλλαγή του φορολογικού νόμου, άνοιγμα των «κραταιών» επαγγελμάτων, υποχρεώσεις διαφάνειας και δημοσιοποίησης εκθέσεων και πεπραγμένων, πρωτόγνωρες για την ελληνική διοίκηση.

Τα 40 μέτρα προβλέπονται ρητά από το Μνημόνιο και ο έλεγχος θα ξεκινήσει από την Τρόικα στις 15 Μαΐου. Για ορισμένα από τα μέτρα αυτά, ο χρόνος λήγει πριν από τις εκλογές, για άλλα το περιθώριο είναι η 30η Ιουνίου.

Τα μέτρα είναι:

1. Κατάθεση εντός του Μαΐου των προτάσεων περικοπών δαπανών 11,7 δισ. ευρώ. Θα ψηφιστούν δια νόμου με το νέο Μεσοπρόθεσμο τον Ιούνιο. Θα προηγηθούν οι 3 μελέτες αναθεώρησης των προγραμμάτων δημοσίας δαπάνης. Τα πρώτα σχέδια έπρεπε να είναι έτοιμα τον Μάρτιο, αλλά πλέον αυτό δεν φαίνεται εφικτό. Θα πρέπει να περιλαμβάνουν συντάξεις και κοινωνικές μεταβιβάσεις, αμυντικές δαπάνες, αναδιάρθρωση της κεντρικής διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης, περαιτέρω εξορθολογισμό των φαρμακευτικών δαπανών και της λειτουργικής δαπάνης των νοσοκομείων, αναδόμηση των παροχών πρόνοιας.

2. Θέσπιση νομοθετικά μίας μείωσης κατά μέσο όρο 12% στα αποκαλούμενα «ειδικά μισθολόγια» του δημοσίου τομέα, στα οποία το νέο μισθολόγιο δεν ισχύει.

3. Κατάργηση ή τροποποίηση του νόμου περί Στρατηγικών Εταιριών (Νόμος 3631/2008, Άρθρο 11).

4. Η Κυβέρνηση θα υιοθετήσει τον Ιούνιο ένα πακέτο φορολογικής μεταρρύθμισης που δεν θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό συμπεριλαμβανομένης της εξάλειψης των ποικίλων φορολογικών εξαιρέσεων και προνομιακών μεταχειρίσεων, της απλούστευσης του Φ.Π.Α. και της φορολόγησης ακίνητης περιουσίας, της ομοιόμορφης φορολογικής μεταχείρισης του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, και της απλούστερης φορολογίας εισοδημάτων φυσικών και νομικών προσώπων (έπρεπε να έχει ξεκινήσει από τον Φεβρουάριο δημόσια διαβούλευση και έλεγχος από την Κομισιόν, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ).

5. Αύξηση έως τον Ιούνιο στις αντικειμενικές αξίες για να ευθυγραμμιστούν σε μεγαλύτερο βαθμό προς τις τιμές της αγοράς.

6. Ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων καταργείται εξ ολοκλήρου και αντικαθίσταται από απλούστερη νομοθεσία.

7. Εντός του Μαρτίου απαιτείται υπουργική απόφαση σε συνεννόηση με την Ε.Ε., την Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ. που θα παρέχει τα τεχνικά στοιχεία του πλαισίου ανακεφαλαίωσης των τραπεζών.

8. Θέσπιση κυρώσεων σε φορείς που δεν υποβάλλουν στοιχεία για τις κρατικές δαπάνες και πειθαρχική διαδικασία για τους οικονομικούς επιθεωρητές (Ιούνιος).

9. Φάρμακα. Πρόσθετα μέτρα τον Ιούνιο αν η μηνιαία παρακολούθηση δείξει ότι η μείωση των φαρμακευτικών δαπανών δεν παράγει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν τον προϋπολογισμό συνταγογράφησης για κάθε ιατρό, το στόχο του μέσου κόστους συνταγογράφησης ανά ασθενή και, εάν χρειαστεί, οριζόντιες περαιτέρω περικοπές τιμών και περιθωρίων κέρδους και αυξήσεις των συμμετοχών.

10. Απλοποίηση διαδικασιών για την επιτάχυνση της εισαγωγής στην αγορά φθηνότερων γενόσημων φαρμάκων.

11. Έως το τέλος Ιούλιου 2012 θα καταρτιστεί ένα χρονοδιάγραμμα για την αναθεώρηση της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Η πρόταση θα στοχεύει στην αντικατάσταση του ύψους των μισθών που ορίζονται στην ΕΓΣΣΕ με ελάχιστο ύψος μισθού νομοθετημένο από την κυβέρνηση σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους.

12. Δια νόμου θα προωθηθεί έως τον Ιούνιο η ενίσχυση της διαφάνειας στη λειτουργία των επαγγελματικών φορέων, με τη δημοσίευση στην ιστοσελίδα κάθε επαγγελματικής οργάνωσης των πληροφοριών: ετήσιες λογιστικές καταστάσεις, αμοιβή των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, ποσά των ισχυουσών εισφορών, επιβαλλόμενες κυρώσεις, αξιώσεις ή παράπονα, κανόνες σχετικά με το ασυμβίβαστο.

13. Εως τον Ιούνιο τροποποιείται το Άρθρο 10 του Προεδρικού Διατάγματος 100/2010 σχετικά με τη διαδικασία εξουσιοδότησης και ισχυουσών αμοιβών για ενεργειακούς επιθεωρητές, προκειμένου να καταργηθεί η ελάχιστη αμοιβή για τις παρεχόμενες υπηρεσίες ενεργειακού ελέγχου και να αντικατασταθεί η πάγια αμοιβή ανά τετραγωνικό μέτρο με τη μέγιστη αμοιβή.

14. Για τα νομικά επαγγέλματα, η κυβέρνηση εκδίδει ένα Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο ορίζει προκαταβαλλόμενα ποσά για κάθε διαδικαστική ενέργεια ή παράσταση ενώπιον του δικαστηρίου (ορίζει δηλαδή ένα σύστημα προκαταβαλλόμενων καθορισμένων/ προσυμφωνημένων ποσών για κάθε διαδικαστική ενέργεια ή παράσταση ενώπιον του δικαστηρίου από δικηγόρο, το οποίο δεν συνδέεται με κάποιο συγκεκριμένο «ποσό αναφοράς»).

15. Προσδιορίζει τον Απρίλιο μέτρα για την αποσύνδεση της φορολογίας, των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, των (τυχόν) μερισμάτων και των καταβολών προς τις επαγγελματικές ενώσεις από τις δικηγορικές αμοιβές.

16. Ψηφίζεται έως τον Ιούνιο νόμος για τη μεταρρύθμιση του κώδικα περί δικηγόρων. Τροποποιεί τους όρους εισδοχής και επανεισδοχής καθώς και τις προϋποθέσεις άσκησης του επαγγέλματος. Προωθείται τροποποίηση ή κατάργηση διατάξεων σχετικά με την τιμολόγηση, την πρόσβαση και την άσκηση επαγγελματικών ή οικονομικών δραστηριοτήτων που αντίκεινται στο Νόμο 3919/2011, το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις αρχές ανταγωνισμού. Πιο συγκεκριμένα, καταργείται το Άρθρο 42.1 του Νομοθετικού Διατάγματος 3026/1954 σχετικά με την υποχρεωτική παρουσία δικηγόρου για την υπογραφή πράξεων ενώπιον συμβολαιογράφου για μία σειρά νομικών συναλλαγών, καταργούνται τα Άρθρα 92.2 και 92Α του Νομοθετικού Διατάγματος 3026/1954 που προβλέπουν το ελάχιστο ποσό που οφείλεται σε δικηγόρους που αμείβονται αποκλειστικά για υπηρεσίες που παρέχουν με έμμισθη εντολή.

17. Υιοθετείται έως τον Ιούνιο νόμος προκειμένου να αρθεί η απαγόρευση της αναγνώρισης των επαγγελματικών τίτλων που προέρχονται από διπλώματα τα οποία απονέμονται βάσει συμφωνίας δικαιόχρησης. Οι κάτοχοι των διπλωμάτων που απονέμονται βάσει συμφωνίας δικαιόχρησης, από άλλα Κράτη Μέλη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εργάζονται στην Ελλάδα υπό τους ίδιους όρους όπως και οι κάτοχοι ελληνικών πτυχίων.

18. Εως τον Ιούνιο καταργείται η διάθεση της εισφοράς 0,15% (που προβλέπεται στην ΚΥΑ 25323/1960 και το άρθρο 64 του Ν.1249/1982), η οποία επιβάλλεται επί της αξίας CIF (κόστος, ασφάλιση και ναύλος) των αγαθών που εισάγονται από χώρες εκτός ΕΕ υπέρ του Λογαριασμού Αρωγής Εξωτερικού Εμπορίου (Assistance Account of Foreign Trade). Η διάθεση της εισφοράς 0,5% που προβλέπει ο Α.Ν. 788/48 και ο Ν.3883/1958 επί της αξίας όλων των εισαγομένων εμπορευμάτων υπέρ του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, της Ακαδημίας Αθηνών, και για την προώθηση των εξαγωγών, η διάθεση του μη ανταποδοτικού τέλους που καταβάλλεται μέσω του λογαριασμού της δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρισμού υπέρ της εκτέλεσης εργασιών που προβλέπει το Αριθ. T. 4363/1236 και η διάθεση του μη ανταποδοτικού τέλους επί της τιμής των καυσίμων υπέρ του Ταμείου Αμοιβαίας Κατανομής Χειριστών Αντλιών Πετρελαίου Υγρών Καυσίμων (Mutual Distribution Fund of the Oil-Pump Operators of Liquid Fuel). Η Κυβέρνηση διαθέτει τα ανωτέρω ποσά στον κρατικό προϋπολογισμό του 2013. [2ο τρίμηνο 2012].

19. Εκδίδεται Κοινή Υπουργική Απόφαση για το βαθμό όχλησης που προβλέπεται στο άρθρο 20, παρ.9, του Ν.3982/2011, ΚΥΑ για τους τυποποιημένους περιβαλλοντικούς όρους για βιομηχανικές δραστηριότητες, Προεδρικά Διατάγματα για τις προϋποθέσεις έκδοσης άδειας τεχνικών βιομηχανίας, υδραυλικών, τεχνικών υγρών και αερίων καυσίμων, ψυκτικών και χειριστών μηχανημάτων στις κατασκευές και άδειας ηλεκτρολόγων, όπως προβλέπει το άρθρο 4, παρ.4, του Ν. 3982/2011.

20. Εκδίδεται Προεδρικό Διάταγμα για τους Πιστοποιημένους Επιθεωρητές.

21. Νομοθετικά μέτρα για τη διαχείριση των βιομηχανικών επικίνδυνων αποβλήτων.

22. Αναμορφώνεται ο κατάλογος των μη ανταποδοτικών τελών υπέρ τρίτων.

23. Υιοθετούνται περαιτέρω μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η ενεργειακή συνιστώσα των επίσημων τιμολογίων για νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις αντανακλά, το αργότερο έως τον Ιούνιο του 2013, τις τιμές χονδρικής αγοράς, με εξαίρεση τους ευπαθείς καταναλωτές.

24. Η κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος θα πρέπει να ολοκληρώσουν μία στρατηγική αξιολόγηση των επιχειρηματικών σχεδίων των τραπεζών.

25. Η κυβέρνηση θα πρέπει να μην χάσει τους τριμηνιαίους ποσοστιαίους δείκτες απόδοσης για τη διαχείριση των εσόδων, την συγκράτηση ληξιπρόθεσμων οφειλών και δαπανών.

26. Δημοσίευση από το τέλος Μαρτίου από τη διεύθυνση σχεδιασμού, διαχείρισης και παρακολούθησης του Υπουργείου Οικονομικών τριμηνιαίων δεικτών παρακολούθησης για κάθε βασική πρωτοβουλία διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

27. Διορισμός έως το τέλος Μαρτίου όλων των συμβούλων για τις αποκρατικοποιήσεις οι οποίες προγραμματίζονται για το 2012 και το 2013.

28. Υποβολή στην Κομισιόν (Ιούνιος) αναλυτικής έκθεσης για την κατάσταση κάθε στοιχείου που θα αποκρατικοποιηθεί το 2012. Στοιχεία για νομοθετικές αλλαγές αν παρέχουν πλεονέκτημα στην εταιρία (ή στον παραχωρησιούχο), όπως φορολογικές διακρίσεις ή καθεστώς μονοπωλίου.

29. Δημοσίευση έως τον Ιούνιο 1ης φάσης απογραφής των κρατικών περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων των μεριδίων σε εισηγμένες και μη εισηγμένες επιχειρήσεις και εμπορικώς βιώσιμα ακίνητα και εδαφικές/οικοπεδικές εκτάσεις.

30. Από τον Ιούνιο η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες θα ελέγχει κάθε χρόνο τουλάχιστον 200 δηλώσεις περιουσιακών στοιχείων εφοριακών. Θα θεσπιστεί η εκ περιτροπής μετακίνηση διευθυντών επί περιοδικής βάσεως και θα βελτιώσει το σύστημα προστασίας πληροφοριοδοτών οι οποίοι αναφέρουν περιπτώσεις διαφθοράς.

31. Έως το τέλος Μαρτίου πρέπει να καλυφθεί η θέση του Γενικού Γραμματέα Διοίκησης Εσόδων με ένα εξωϋπηρεσιακό πρόσωπο κατάλληλης επαγγελματικής πείρας.

32. Σχέδιο για την εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων οφειλών που οφείλονται σε προμηθευτές από δημοσίους οργανισμούς (5,5 δισ. ευρώ). Τα δεδομένα επί των ληξιπρόθεσμων οφειλών θα δημοσιοποιούνται σε μηνιαία βάση με χρονική υστέρηση όχι μεγαλύτερη των 20 ημερών (εως τον Ιούνιο).

33. Διοικητικό ημερολόγιο για την επικαιροποίηση της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής.

34. Οριστικοποίηση μέχρι το τέλος Μαρτίου της αναθεώρησης κοινωνικών προγραμμάτων. Εκθεση ελέγχου με προτάσεις.

35. Δημοσίευση των μεσοπρόθεσμων σχεδίων για στελέχωση ανά τμήμα για την περίοδο μέχρι το 2015, σύμφωνα με τον κανόνα “μία πρόσληψη ανά 5 αποχωρήσεις από την υπηρεσία”. Το προσωπικό το οποίο μετατίθεται στην Κυβέρνηση είτε από κρατικές επιχειρήσεις είτε από άλλους φορείς υπό αναδιάρθρωση θα θεωρείται ως νέα πρόσληψη.

36. Σε εργασιακή εφεδρεία 15.000 «πλεονάζον προσωπικό» για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο των 12 μηνών, μετά το οποίο απομακρύνονται.

37. Ενιαία Αρχή Δημοσίων Προμηθειών (ΕΑΔΠ). Εκδίδονται αποφάσεις και τίθεται τον Απρίλιο σε λειτουργία.

38. Υποβάλλεται έκθεση για τη λειτουργία των τακτικών υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών (ΚΤΕΛ) και παρουσιάζονται οι επιλογές απελευθέρωσης.

39. Η κυβέρνηση διεξάγει εως το τέλος Μαρτίου μία αξιολόγηση σχετικά με το βαθμό στον οποίο οι εισφορές των δικηγόρων και των αρχιτεκτόνων για την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών των επαγγελματικών οργανώσεών τους είναι εύλογες, αναλογικές και δικαιολογημένες.

40. Ανεξάρτητη αξιολόγηση σχετικά με την αποτελεσματικότητα της δομής και των δραστηριοτήτων του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Θα παρουσιαστούν οι διορθωτικές ενέργειες για την αντιμετώπιση της αναποτελεσματικότητας που διαπιστώνεται στην προαναφερόμενη αξιολόγηση.

 

«Κατηγορώ» 2 – ρατσισμός

Κωνσταντίνος Αντωνίου

Μετά το άρθρο για την πολιτική και την κριτική που της ασκήθηκε, ως θέμα για αυτό το δεύτερο άρθρο της σειράς επέλεξα τον ρατσισμό.

Ο ρατσισμός ήταν πάντα φλέγον ζήτημα σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες του κόσμου για πολλά χρόνια. Εδώ, όμως, θα ήθελα να σταθώ περισσότερο στα τελευταία χρόνια ή έστω αιώνες προς αποφυγίν αναπόφευκτων αναχρονισμών, αν μιλούσα για αρχαϊκή εποχή λόγου χάρη.

Και τί είναι ρατσισμός; Πώς θα τον ορίζαμε; Με μια πρώτη ματιά φαίνεται απλή υπόθεση.  Και είναι εν μέρει, δεν θα το αρνηθούμε. Μήπως, όμως, είναι ρατσιστής και αυτός που δεν σέβεται μια ιδεολογία ρατσιστική, που ίσως κάποιος φέρει; Άλλοι πιστεύουν πώς είναι, άλλοι όχι. Οπότε, το υποκειμενικό κριτήριο παίζει αναμφίβολα ρόλο σημαντικό σε τούτη την περίπτωση.

Ας αρχίσουμε όμως εξετάζοντας το πρόβλημα του ρατσισμού, κοινωνικό ως επί το πλείστον πρόβλημα. Από όποια σκοπιά και να το εξετάσει κανείς είναι πρόβλημα, πώς να τ’ αρνηθούμε αυτό! Φυσικά ένας ρατσιστής είτε ιδεολογικά είτε ενστικτώδης σπάνια φέρει την άποψη ότι είναι ένα λάθος. Τί όμως είναι αυτό που διαμορφώνει τις ρατσιστικές τάσεις ενός ατόμου; Η οικογένεια; Η κοινωνία; Η προκαταλήψεις και οι δυσιδαιμονίες γενικότερα;  Όλα φυσικά, αυτά είναι γνωστά και αποδεκτά. Εγώ θα ήθελα να καταγγείλω τον ρατσισμό έως το μεδούλι, γιατί ακόμη και οι ανθρώποι που ισχυρίζονται ότι δεν είναι ρατσιστές, ωστόσο έχουν τον ρατσισμό στο μεδούλι τους, αν όχι στο κόκκαλο ή έστω φέρουν ρατσιστικές προδιαθέσεις.  Όχι όλοι βεβαίως…

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν ότι ο ρατσισμός όχι απλώς είναι πρόβλημα, αλλά σκέτη αρρώστια! Αρρώστια επικίνδυνη και θολερός τρόπος αντιμετώπισης των προβλημάτων. Τα προβλήματα ίσως είναι πραγματικά, όμως ο ρατσισμός μονάχα δεν τα λύνει. Το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης για παράδειγμα, δεν το λύνει το μίσος σου, βρες έναν άλλον τρόπο. Ο ρατσισμός δεν τίμησε ποτέ κανέναν καλό άνθρωπο, κανένα πραγματικά πνευματικό και ώριμο μυαλό. Ας μην μιλήσουμε για Μεσαίωνα και αρχαιότητα – σήμερα,  τον 21ο αιώνα, γιατί να υπάρχει τόσος ρατσισμός; Δεν έχουμε την κοινωνιολογία; Την ψυχολογία, τη δημοκρατία, την ελευθερία, την ανεξαρτησία; Σαφώς μερικά από αυτά μάλλον δεν τα ‘χουμε ή όπως θα θέλαμε να τα έχουμε, όμως έχουμε περάσει, ευτυχώς, σε εποχές καλύτερες όσον αφορά το πνευματικό μας επίπεδο και την σκέψη πάνω σε τέτοια θέματα. Η επιστήμη κατάφερε να σωπάσει την θρησκεία σε κάποια θέματα. Καταφέραμε να ερμηνεύσουμε την ανθρώπινη και την κοινωνική συμπεριφορά. Να βρούμε λύσεις, να ανακαλύψουμε καλύτερους τρόπους διασφάλισης των δικαιωμάτων. Όλα αυτά μέσα από εποχές και κινήματα που πυροδότησαν την αρχή ενός νέου τρόπου ζωής, όπως είναι γενικά αποδεκτός σήμερα, με λιγότερες ή και καθόλου δυσιδαιμονίες και ανελευθεριακές τάσεις.

Και πάλι, όμως, όλα αυτά – όπως και άλλα πολλά – είναι το περιτύλιγμα. Η συγκάλυψη της αβυσσαλέας υπερεγωιστικής μας ύπαρξης. «Εμείς οι Έλληνες…» και « … οι Βάρβαροι»… σιγά ρε! Αν ήταν να μιλούμε για καταγωγή και πνεύμα, ζήτημα ένας στους δέκα αυτής της χώρας να είναι Έλληνας. Αυτό όχι απ’ τη γενετική σκοπιά, αλλά απ’ την πνευματική. Να έχουμε να λέμε πόσο ξεχειλίζουμε πολιτισμό και πόσο άξιοι συνεχιστές σπουδαίων προγόνων είμαστε. Και όλα αυτά και οι επιστήμες μας και το πνεύμα μας, όλα να συνηγορούν με τη γενικότερη συγκεκαλειμένη νοοτροπία μας, προς οποία κατεύθυνση.

Μιλώντας για κατευθύνσεις, ώρα να ξεκουκουλώσουμε και την συγκάλυψη των δε. Ποιοί είναι οι δε; Μα σαφώς πάντα η άλλη πλευρά του κύκλου. Κύκλος, γιατί η μία πλευρά μπορεί να γίνει η άλλη και η άλλη… αντιστρόφως. Ναι, είναι ρατσιστές, είναι και φασίστες και τενεκέδες ξεγάνωτοι κάποιοι δήθεν αντί-φασιστές, γνωστοί ως αντί-φα. Είναι ρατσιστές και βλαμμένοι μόνο που κατηγοριοποιούν τον ρατσισμό και τον εξευγενίζουν, έτσι όπως τους βολεύει. Ανάλογο φασιστιλίκι πουλούν και όσοι προτείνουν βία για την βία. Οι φερόμενοι, πολλές φορές, αναρχικές ιδέες και συγκεκριμένες θεωρίες. Έτσι λένε, τί σκατά θεωρίες διαβάζουν και από τί σκατά τελευταίας κατηγορίας μυαλού αναρχιστές… ένας μαλάκας το ξέρει. Ο καθένας απ’ αυτούς.

Σε έναν γνωστό πλατωνικό διάλογο, λέγονται τα εξής από τον Σωκράτη:

«Ενώ λοιπόν δύο είναι τα κακά, το αδικείν (να αδικείς) και το αδικείσθαι (να αδεικείσαι), μεγαλύτερο είναι το να αδικείς και μικρότερο το να σε αδικούν.»

Με σκοπό να εξηγήσει, πώς αυτός που διαλέγει να αδικεί – και έτσι νομίζει ότι είναι ισχυρότερος και πιο ελεύθερος από τον αδικούμενο  –  τελικώς είναι ο ίδιος ο πιο αδικημένος. Είναι αδικημένος, και με δικό του χέρι, γιατί εξασφαλίζει ελευθερία για τον εαυτό του, στερώντας ελευθερία από τους άλλους. Εν τέλει, κατά πόσο είναι όμως πραγματικά ελεύθερος και ο ίδιος; Να μια επικάλυψη της δήθεν ελευθεριακής διάθεσης των αντιρατσιστών και των αντιφασιστών.

Βεβαίως δεν ξέχασα τους κατεξοχήν άμυαλους που χαίρονται για τα ρατσιστικά τους ιδανικά και αξίες. Ας μείνουμε στα δικά μας δεδομένα. Σίγουρα στα σπουδαία επιτεύγματά μας ως άξιοι συνεχιστές μεγάλων Ελλήνων, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τη βασιλεία της μεγίστης Λογικής. Οι Ελληναράδες, εθνικιστές τενεκέδες, που έχουν μεγάλη συγγένεια με τους γενναίους αρχαίους μας, φυσικά δεν θα μπορούσαν να μην νιώθουν υπερήφανοι για τα πιστεύω τους. Οι βάρβαροι προ των πυλών και πάντα αυτοί οι ήρωες. Λάθος μεγάλο όμως! Οι βάρβαροι και οι εχθροί είναι εντός των πυλών και πάλι μια συγκάλυψη κρύβει την καταστροφή που σπέρνουν. Τέτοιο παράδειγμα είναι τα εθνικιστικά κινήματα των καρκινογόνων μυαλών σαν και αυτά που νομίζουν ότι η αγάπη για ένα έθνος ξεπερνά την αγάπη για την ανθρωπιά. Η ολίσθηση της λογικής σε μέρη δύσβατα και σκοτεινά. Μια ομίχλη; Μια κατάχνια, κάπως… κρύβει την λογική, το φως, τον δρόμο τον καθαρό.

Σκεφθείτε λίγο. Σκεφθείτε…
Μην μείνετε ούτε στο λίγο. Σκεφθείτε πολύ…
Σκεφθείτε όσο φοβούνται κι ακόμη παραπάνω, όσο πια δεν καλύπτει την πλευρά κανενός η σκέψη σας. Διαλύστε τον ρατσισμό προτίστως μέσα σας και αυτός θα πεθάνει. Δεν θα τον πεθάνετε, αν πρώτα δεν μπείτε εσείς στο στόχαστρο. Πολεμήστε το… Μην αφαιρείς την ελευθερία με ρατσισμό, αλλά μη σώσεις και να την πάρεις ποτέ με ρατσισμό.  Ποτέ, τράβα να πεθάνεις καλύτερα… αφού ελεύθερος δεν θα ‘σαι. Κοιτάς την αθλιότητα και την μισείς πιο πολύ από όσο της αξίζει, της δίνεις το άξιον της δικής σου αθλιότητος. Αφού εσύ πάντα αξίζεις… σαν άνθρωπος, έστω και άθλιος, αλλά μου λες αξίζεις, κάνε κάτι…
Αν είσαι άνθρωπος λοιπόν, διόρθωσέ το και θα πάμε μπροστά.

Δείτε επίσης:

«Κατηγορώ» 1 – πολιτική

«Κατηγορώ» 1 – πολιτική

Κωνσταντίνος Αντωνίου

Ξεκινώ τη σειρά άρθρων μου με τίτλο «Κατηγορώ» και ως πρώτα κατηγορούμενα θα διαλέξω πράγματα σχετικά με την πολιτική. Θέλω όμως να σταθούμε πέρα απ’ τους κυβερνώτες και τα κόμματα. Θα ήταν ενδιαφέρον να ασχοληθούμε με την πολιτική σαν σκέψη, σαν δραστηριοποίηση και ενεργώ ενασχόληση με τα της κοινωνίας.

Πρέπει να είμαι ευθύς και ξεκάθαρος. Πολιτική δεν υπάρχει σε βαθμό που μπορώ να τη διακρίνω άμεσα. Και με τον αρχαϊκό – αυστηρό τον όρο της, πολιτική λέγω εκείνη ακριβώς τη σκέψη που δε θα σταματήσει να υπάρχει, έως ότου να θέλει να βρει κι εμπόδια κι άλλα πολλά, αν τα περάσε όλα. Έτσι… γιατί είναι καχύποπτη και τολμηρή. Μάλλον, έτσι πρέπει να είναι.

Και εκεί που όλη την ημέρα λοιπόν καθήμενοι μπροστά από έναν Η/Υ παρακολουθούμε τις εξελίξεις διαλέγοντας εμείς τις πηγές μας, απαξιώντας για τις τηλεοράσεις και τις προπαγανδίστικες κατευθύνσεις τους, καταλήγουμε στον ίδιο τοίχο τελικά με τους άλλους. Στον ίδιο τοίχο με όσους είναι να εκτελεστούν, ως από εξαπάτηση του συστήματος. Ναι αδερφέ μου!

Και μας φταίει τόσο πολύ το σύστημα! Μα τόσο πολύ… φταίει τόσο ο Πάγκαλος, φταίει ο μπάτσος, φταίει ο Παπούλιας. Ναι, δε λέω, φταίνε τα καθίκια, αλλά πόσο μας τιμά τελικά να σπαταλούμε τη μέρα μας ασχολούμενοι με τον μπάτσο και τον Παπούλια;

Σου λέω εγώ, καθόλου! Και αυτό θα φανεί στις κάλπες πάλι, άλλο που δε θα το δουν πολλοί. Και εδώ θέλω να θέσω το βασικό ερώτημα: γιατί χρειάζεσαι πάντα κάποιον να σου πει τα αυτονόητα; Γιατί νομίζεις ότι η φωνή του καθενός είναι ικανή να πιάσει τη συχνότητα της δικής σου; Γιατί ακόμα και αν σου δώσω 10 βαρβάρους, θα αναγκαστείς να διαλέξεις τον έναν πιο «έμπιστο»; Γιατί να αναγκαστείς εν τέλει;

 

Μα φυσικά γιατί το σύστημα που σιχαίνεσαι και οι προπαγάνδες είναι στο κεφάλι σου, κι ας μην το χαμπαριάζεις. Έχεις ακόμη εκείνη την σχεδόν έμφυτη τάση σου να υπακούς και να ακούς και να μην πράττεις και να περιμένεις και… Κοινώς, να μην μπορείς εσύ ο ίδιος να υψώσεις τη φωνή σου και να πράξεις άμεσα. Κι έτσι, μένεις με την βοή του νοσηρού όχλου. Αν κατέβω σε μια πορεία, θα ακούσω τους Σταλινοτσολιάδες να ψέλνουν τροπάρια με ντουντούκες, τα αναρχάκια να μας απαγγέλουν τα νέα τους ποιήματα απ’ τη συλλογή «Πώς να βρίσεις έναν μπάτσο με 1000 συν 1 λέξεις» και τους υπόλλοιπους, αυτούς τους ανεξάρτητους λέω, να εξετάζουν ποια βοή είναι πιο δυνατή να πουν ότι κάπου βοηθάνε.
Και είναι σκέτη βοή, ένα άθροισμα από φωνές άλαλες. Φωνές από αυτούς που δε ξέρουν γιατί φωνάζουν και από αυτούς που ξέρουν, αλλά χάνονται στη μετάφραση.

Λένε «είναι μεγάλο κακό να μην ψηφίζει ο κόσμος, η ψήφος είναι το μεγαλύτερο όπλο του πολίτη σε μια δημοκρατία». Ποία  δημοκρατία; Και όχι δεν είναι το μεγαλύτερο όπλο. Αλίμονο, αν ήταν αυτό, τότε θα μπορούσαμε να λέμε ότι οι περισσότεροι πολίτες που ψηφίζουν –και άρα δεν αφήνουν ανεκμετάλευτη την ψήφο τους- είναι σωστοί πολίτες.

Νομίζουν ότι με μία κίνηση της χειρός τους θα σωθούν. Και θα έχουν και ήσυχη τη συνείδησή τους κιόλας. Όχι.

Πολιτική και πολιτικοποίηση δεν είναι να πάω μια φορά στα 4 χρόνια να ρίξω ένα χαρτί μεσ’ τις κάλπες. Αν ήταν έτσι το πράγμα, θα μπορούσαμε να δεχθούμε ότι και η τελευταία γιαγιά ασχολείται με την πολιτική όσο ένας που παρακολουθεί καθημερινώς τα γεγονότα και τις εξελίξεις. Όχι, και πάλι. Πολιτική είναι η σκέψη και η δραστηριότητα. Δραστηριότητα που δεν περιορίζεται στα λιγοστά joule της κίνησης της χειρός. Μυαλό σε εγρήγορση και πάνω απ’ όλα κριτικός έλεγχος σε όλα. Έλεγχος στον Βαρουφάκη. Έλεγχος στον Καζάκη. Έλεγχος στον Καμμένο. Στον Μίκη. Στον Τράγκα. Σε όλους! (που τώρα, βλέπω, σου αρέσουν τόσο) Σε όλους, πριν ξαναπέσεις στην παγίδα πάλι. Και αν η ντροπή ήταν λίγη μετά απ’ όλα αυτά, φαντάσου πώς θα είναι να έχεις προδώσει τα παιδιά σου πάνω από μία φορά…

Πολιτική είναι και η κριτική. Πολιτική είναι και να μην δέχεσαι τον εκβιασμό του να ψηφίζεις όταν κάτι δεν σε εκφράζει. Γιατί, ακόμη και ένας να είναι σωστός, θα πρέπει να δεχθώ συνάμα και τις θέσεις του κόμματός του. Ξέρουμε πως ότι κάνει, δε θα το κάνει μόνος του. Και είναι σκέτος εκβιασμός να ψηφίσω λοιπόν το κόμμα του. Άσ’ τον να φωνάζει… ψήφο δεν παίρνει.

«Ιδανικός κόσμος»

Επινοήθηκε η ιδέα τούτη για να υποτιμηθεί ο πραγματικός κόσμος και μέσω της αναζήτησης του «ιδανικού» εν τέλει να παραιτηθεί καθένας μας από τον πραγματικό αγώνα, με σκοπούς και αποστολές που θα βοηθήσουν να πορευθούμε. Και ο πραγματικός κόσμος δεν είναι τέλειος και ποτέ δεν θα γίνει. Φυσικά δεν υποστηρίζω το υπάρχον σύστημα. Ας αλλάξει. Ωστόσο, ας μην αφήνουμε καρκίνους όπως ο Κομμουνισμός να μας καταβάλλουν. Και αυτό, γιατί είναι χαζός στη βάση του, το απόλυτο σύστημα της μάζης και της μη σκεπτόμενης μορφής ανθρώπου. Αυτό όμως είναι άλλο θέμα.

Θέλουμε αγώνες σοβαρούς λοιπόν, με δύναμη και θάρρος. Σαφώς, δύναμη δεν είναι να φορέσουμε όλοι μια κουκούλα και να πετούμε μολότωφ. Τραμπουκισμός είναι αυτός. Στη θέση του προτείνω την δύναμη. Δύναμη ψυχής, αντοχή, σθένος, ελπίδα – με παράλληλη στήριξη από πράξεις. Κουράγιο και κρίση. Δύναμη να καταγγείλουμε άπαντες, αν χρειαστεί. Να καταγγείλουμε και τους ψευτοεπαναστάτες. Ποιά αριστερά; Και πάλι άλλο θέμα, για το οποίο θα γράψω σε κάποιο άλλο άρθρο.

Και θέλω, τέλος, να ρωτήσω και κάτι ακόμα, που το ίδιο χωρίς απάντηση δείχνει τι τσογλανίστικηη πολιτική κάνει ο κόσμος. Όλα αυτά τα χρόνια που είσασταν; Και για να μπήξω πιο βαθειά την πρόκα, εσείς οι φοιτητές, από ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, ΚΝΕ, ΣΥ.ΡΙΖ.Α., «Ανεξάρτητους παρά- ΚΚΕδες», δήθεν αναρχικούς (ούτε καν ο όρος αναρχιστές δεν σας αξίζει) που είστε τώρα και τι κάνετε; Αν η ανοχή όλων μας έχει φτάσει στο μηδέν με τους πολιτικούς μας ηγέτες, με εσάς έχει σπάσει το θερμόμετρο και τώρα δυσκολεύομαι να σας αφήσω να μιλήσετε, ενώ εγώ ακούω θεληματικά. Ούτε να σας βλέπω…

Δεν είναι μίσος, είναι στεναχώρια γιατί είμαστε παιδιά του ίδιου πονεμένου λαού, μας πρόδωσαν, τα δισέγγονά μου χρωστάνε πριν γεννηθούν κι εσείς φαίνεται θα χρεώσετε στο μέλλον και τα τρισέγγονα. Όχι, τέλος η ανοχή.

Πολιτική, λοιπόν, είναι κάτι πέρα από τους ψήφους, το Σύνταγμα, τις ιδεολογίες και τα «ιδανικά συστήματα». Θέλω να πιστεύω ότι μια μέρα θα καταλάβει ο κόσμος. (προσοχή: δεν το πίστεψα ακόμα) Θέλω να νομίζω ότι η ακατανόητη βοή θα γίνει μια μέρα μια καθαρή φωνή με σιγουριά, γνώση και σοβαρότητα. Μέχρι τότε, κύκλους στην πλατεία…

«Για να αποχτήσει κανείς πολιτική συνείδηση, βασιλικός παιδαγωγός, Αριστοτέλης δάσκαλος Αλεξάνδρου δηλαδή, θα του σταθεί το προσωπικό του αναμέτρημα με τα πολιτικά και τα ηθικά προβλήματα.»

… και όχι η ορθή ψήφος

Δημήτρης Λιαντίνης, Τα Ελληνικά

Πεινάς; Κυνήγα την τροφή σου…

Μέρες καρναβαλιού, μέρες της μάσκας. Μέρες; Όλον τον χρόνο τί γινόταν;

Μετά τα πολύ σοβαρά γεγονότα της φλογερής εκείνης Κυριακής που μας πέρασε δυο βδομάδες πριν, δεν διάβασα τίποτα ουσιώδες. Πολλοί γραφιάδες, τα ύφη πολλά και διάφορα, τα περισσότερα τυπικά, γλοιώδη, μα κυρίως σε μεγάλο βαθμό με μια μονομερή άποψη της αλήθειας.

Καθίστε διαβάστε, καθίστε σκεφτείτε και κάντε κριτική.

Εδώ τελειώνει το άρθρο. Τα άλλα δε τα χρειάζεστε.

Σκέψη σας λείπει. Και τροφή για σκέψη μόνοι δώστε στον εαυτό σας.

Με την μπουκιά στο στόμα δε γίνεται…

 

Παρέταιρος Λόγος

FED ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΜΟΥΝΙΣΜΟ (βίντεο)

ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:
H FED, η Τράπεζα της Αγγλίας και άλλες διεθνείς τράπεζες δημιούργησαν και έλεγχαν τον κομουνισμό. Η μόνιμη αντιπαράθεση με τον δυτικό κόσμο δημιουργούσε χρέη και στις δυο πλευρές προς όφελος των διεθνών τραπεζιτών δανειστών.
Αυτό εξηγεί και το γιατί διαλύθηκε έτσι ξαφνικά ο κομουνισμός χωρίς καμία λαϊκή επανάσταση. Έτσι απλά μια μέρα οι πολιτικοί τους, τους ανακοίνωσαν ότι πλέον έχετε καπιταλισμό, ο καθένας ας επιβιώσει όπως μπορεί, τέρμα πια το κράτος που φρόντιζε για τον πολίτη. (όσο τέλος πάντων φρόντιζε, δεν ήταν όλα άσχημα στον κομουνισμό, σύμφωνα με ανθρώπους που έζησαν σ αυτόν, δεν είχαν την πολυτέλεια, την διαφορετικότητα αλλά είχαν σχετική ησυχία και νιώθανε ασφαλείς).

Ενδιαφέρον άποψη γιατί έτσι έχουν δυο χρεωμένες και βάση αυτού ελεγχόμενες- χώρες να βρίσκονται σε ανταγωνισμό μεταξύ τους. Οπότε και θα μπορούσαν να τις βάλουν να τσακώνονται αν θα βλέπανε να ασχολούνται με την οργάνωσης τους και να προσπαθούσαν να ελέγξουν το ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα.

Τώρα που προφανώς έχουν καταπνίξει κάθε πιθανή σταγόνα αντίστασης στις ΗΠΑ και έχουν καταχρεώσει την χώρα και την ελέγχουν πλήρως, προχωράνε στο επόμενο στάδιο της παγκοσμιοποίησης όπως ακριβώς περιγράφουν στα «προτόκολλα» και δεν χρειαζόντουσαν πλέον αυτή την αντιπαράθεση.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΔΩ:
http://kataggelies.com/kataggelies/?page_id=552

Πηγή:
http://antipliroforisi.blogspot.com/2009/03/money-masters_15.html

The Money Masters: How International Bankers Gained Control of America
http://www.mailstar.net/money-masters.html

Της Μεταπολίτευσης καημένη γενιά (βίντεο)

Της Μεταπολίτευσης καημένη γενιά from Kouti Pandoras on Vimeo.

Η γενιά του Πολυτεχνείου μάτωσε, πάλεψε, αγρίεψε, απαίτησε, ανέβηκε στα πολιτικά μπαλκόνια, κάπνισε πούρα, οδήγησε ακριβά αυτοκίνητα, τα «έσπασε» στα μπουζούκια και τώρα μοιάζει φοβισμένη απέναντι σε όσα δημιούργησε.
Αν το 1974 άλλαξε το πολίτευμα, σήμερα ίσως αλλάζει ο τρόπος που λειτουργούμε μέσα σε αυτό το πολίτευμα. Επαναπροσδιορίζουμε τη Δημοκρατία, τον Κοινοβουλευτισμό, την ελευθερία, τον εαυτό μας τον ίδιο.
Τρεις διαφορετικές παρέες ξετυλίγουν στο «Κουτί της Πανδώρας» την ιστορία μιας γενιάς, της καημένης γενιάς της Μεταπολίτευσης.
Το «Κουτί της Πανδώρας» καταγράφει τη συνάντηση μετά από δεκαετίες τριών πρωταγωνιστών των ημερών του Πολυτεχνείου. Πρώην φοιτητές της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών κάνουν τον απολογισμό μιας εποχής, στην οποία κάποιοι φόρεσαν τα ζιβάγκο, αργότερα τα κουστούμια και τώρα κάποιοι κινδυνεύουν να φορέσουν και τις στολές της φυλακής.
Ο πρώην υπουργός, Στέφανος Μάνος, ο βουλευτής, Γρηγόρης Ψαριανός και ο συγγραφέας, Πέτρος Τατσόπουλος κάθονται στο ίδιο τραπέζι και έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με την αμφισβήτηση που προκάλεσε η ανειλικρίνεια του μεταπολιτευτικού συστήματος.
Στο γέννημα της μετα-μεταπολίτευσης νέοι καλλιτέχνες χορογραφούν μπροστά στην κάμερα της εκπομπής, με αφορμή τα βιώματά τους, από μια Ελλάδα που έμεινε με ανεκπλήρωτα οράματα.
Εκτάκτως την Παρασκευή 1 Ιουλίου στη ΝΕΤ στις 22:00
«Επειδή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Κάλεσμα για την άμεση συγκρότηση Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Κάλεσμα για την άμεση συγκρότηση Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου

Κάτω από το βάρος των δραματικών εξελίξεων, με την επιβίωση της ίδιας της χώρας και του λαού της να έχει τεθεί πλέον ολοφάνερα στην ημερήσια διάταξη, αλλά και με μεγάλο μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας να κινητοποιείται μαζικά ενάντια στο καθεστώς, πρέπει να ομολογήσουμε ότι τα ψέματα τελείωσαν.

Ήρθε η ώρα η αγανάκτηση των πολιτών να μετατραπεί σε πολιτική απόφαση. Ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιωματικά μας ανήκουν. Στην αδιαλλαξία και την αποκτήνωση του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος, πρέπει να αντιτάξουμε την οργανωμένη πάλη του ίδιου του λαού. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με έναν τρόπο: με την συγκρότηση ενός μετώπου της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού ικανό να κερδίσει τον αγώνα που ήδη έχει ξεκινήσει με τις μαζικές κινητοποιήσεις στην πλατεία συντάγματος και αλλού μέσα στην χώρα.
Εμείς που υπογράφουμε το παρών κάλεσμα αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία συγκρότησης ενός Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ) . Στόχος του Μετώπου είναι η πολιτική οργάνωση της αποφασιστικότητας που αποδεικνύει στην πράξη σήμερα ότι έχει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού.
Βασικές άμεσες επιδιώξεις του Μετώπου είναι:

• Η ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της χώρας από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ.

• Η τιμωρία όλων των ενόχων και των δωσιλόγων που οδήγησαν την χώρα σ’ αυτήν την κατάσταση.

• Η μη αναγνώριση και η άρνηση της πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα.

• Η έξοδος από το ευρώ με την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος,

• Η εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών με πρώτη την Τράπεζα της Ελλάδας και με σκοπό τον έλεγχο της οικονομίας και της κίνησης των κεφαλαίων,

• Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με βασικό μοχλό ένα άλλο παραγωγικό και αναγεννημένο κράτος, που θα υποστηρίζει και θα στηρίζεται στις ανάγκες των εργαζομένων και στην πρωτοβουλία των ζωντανών παραγωγικών δυνάμεων του τόπου,

• Η αλλαγή του μονομερούς προσανατολισμού της χώρας και την απαλλαγή της από τα ασφυκτικά δεσμά που της έχουν επιβληθεί.

Βασική προϋπόθεση όλων αυτών είναι η πάλη για την κατάκτηση της δημοκρατίας. Η διάσωση της χώρας και του λαού δεν μπορεί να επιτευχθεί με τον λαό στον «γύψο» ούτε με «εθνικές» ή «υπερκομματικές» κυβερνήσεις εκφασισμού της πολιτικής ζωής. Η διέξοδος από την κρίση απαιτεί περισσότερη και όχι λιγότερη δημοκρατία.

Απαιτεί τον λαό στο προσκήνιο, όχι θεατή και θύμα των εξελίξεων.

Απαιτεί μια νέα εξουσία με τον λαό στα κέντρα των αποφάσεων και όχι ένα διεφθαρμένο σύστημα κυβερνητικής απολυταρχίας, όπως είναι σήμερα.

Απαιτεί την κατάκτηση της δημοκρατίας μέσα από την αυθεντική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.Εμείς που υπογράφουμε το παρόν κάλεσμα πιστεύουμε πώς τώρα είναι η ώρα για να οικοδομηθεί ένα τέτοιο Μέτωπο του ίδιου του λαού, που θα απαντήσει αποτελεσματικά σε όλους τους αιφνιδιασμούς και τους σχεδιασμούς του επίσημου πολιτικού συστήματος και των επικυρίαρχων.

Μόνο με τη δημιουργία αυτού του μεγάλου κοινωνικοπολιτικού μετώπου ολόκληρου του λαού για τη διάσωση και την αναγέννηση της χώρας μπορούμε να ξεφύγουμε από τον καταθλιπτικό μονόδρομο της καταστροφής, της λεηλασίας και της υπερχρέωσης. Αυτό είναι σήμερα το κυρίαρχο εθνικό, πατριωτικό και συνάμα ταξικό καθήκον για τον εργάτη, τον αγρότη, τον μικρομεσαίο.

Ένα τέτοιο μέτωπο δεν μπορεί να είναι υπόθεση οργανώσεων, ή κομμάτων, αλλά αφορά το σύνολο του λαού πέρα και πάνω από κομματικές τοποθετήσεις και εντάξεις. Ούτε μπορεί να συγκροτηθεί ως άθροισμα οργανώσεων, ή ως μέσος όρος πολιτικών ιδεολογιών.

Το Μέτωπο είναι ανοιχτό σε όλους με μοναδική προϋπόθεση την συνειδητή στράτευση στους βασικούς στόχους του. Συγκροτείται στη βάση της αυτοκέφαλης οργάνωσης κατά τόπους δουλειάς και γειτονιές.

Καλούμε όλες τις πρωτοβουλίες και κινήσεις που υπάρχουν ανά την Ελλάδα να στρατευθούν στην συγκρότηση του Μετώπου. Καλούμε κάθε έντιμο αγωνιστή που κινητοποιείται στο κίνημα των πλατειών, κάθε πολίτη που ανησυχεί για την τύχη της χώρας του, κάθε εργαζόμενο που δοκιμάζεται από την κατάσταση να αγκαλιάσει και να κάνει δική του υπόθεση τη συγκρότηση του Μετώπου.

Στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου, σε ημερομηνία που θα ανακοινωθεί συγκεκριμένα τις επόμενες ημέρες, θα συγκληθεί Πανελλαδική Συνδιάσκεψη με σκοπό την επίσημη ίδρυση και την έκδοση ιδρυτικής διακήρυξης του Μετώπου.
18/6/2011

“New York Times”> Ο Παπακωνσταντίνου δεν άφησε τον Παπανδρέου να σώσει την Ελλάδα!

Αποκάλυψη φωτιά, άλλα λέει ο πρωθυπουργός, άλλα ο υπουργός..
Σύμβουλοι, λομπίστες, μυστικές συναντήσεις, εξωθεσμική πολιτική …
Ποιος κυβερνάει αυτή την χώρα ;
Σε ένα απίστευτο άρθρο, μαθαίνουμε οτι ο Παπανδρέου θέλει να κάνει κάτι και ο Παπακωνσταντίνου αντιδρά….παραμένοντας ακόμα στη θέση του! Μιλάμε για τον ορισμό της ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΧΑΡΑΣ!
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί οι New York Times (NYT).
Διαβάστε τι γράφουν σε άρθρο τους  … 
 
Τον Μάρτιο, όπως ακριβώς γινόταν σαφές ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει ζητήσει από την Ευρώπη περισσότερα χρήματα για να στηρίξει την καταρρέουσα οικονομία της, ο πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου εξέταζε σοβαρά ένα ριζικό σχέδιο με στόχο την επίλυση της κρίσης του χρέους της χώρας του μια για πάντα.

Σύμφωνα με την πρόταση, η Ελλάδα θα μετέφερε το ποσό των 133 δις € ή 40 % του χρέους της, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία θα μπορούσε να αποπληρώσει την υποχρέωση, με την έκδοση ευρωομολόγων .
Θα ήταν μια “αναδιάρθρωση χωρίς κούρεμα”
κατά την άποψη αυτών που τάσσονται υπέρ του σχεδίου, οι οποίοι περιέγραψαν το σχέδιο με ενθουσιασμό στον κ. Παπανδρέου σε μια σειρά μυστικών συναντήσεων το τρέχον έτος. Το αποτέλεσμα, στην ιδανική περίπτωση θα ήταν να διευκολύνει το βάρος του ελληνικού χρέους στην οικονομία, ανοίγοντας το δρόμο για την ανανέωση της ανάπτυξης, διατηρώντας παράλληλα τους τραπεζίτες και οργανισμούς πιστοληπτικής αξιολόγησης επί του σκάφους.
Από πολλές απόψεις, το σχέδιο ήταν μια ονειρική εναλλακτική λύση στις ζοφερές απαιτήσεις της Ευρώπης για περισσότερη λιτότητα από την Ελλάδα, σε αντάλλαγμα περισσότερα δάνεια.
Και ο κ. Παπανδρέου προχώρησε τόσο πολύ ώστε να ζητήσει πολιτική συμμαχία και δύο υποστηρικτές του σχεδίου, ένας Βρετανός και ένας Έλληνας οικονομολόγος, να επηρεάσουν-πιέσουν τους Ευρωπαίους υπέρ του σχεδίου.
Όμως, σύμφωνα με οικονομολόγους που συμμετείχαν στις συζητήσεις, ο υπουργός οικονομικών στην Ελλάδα, Γιώργος Παπακωνσταντίνου ήταν αντίθετος, υποστηρίζοντας ότι η Γερμανία, για να μην αναφέρουμε την κεντρική τράπεζα, ποτέ δεν θα αποδεχτεί το σχέδιο. Και ενώ ορισμένοι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αναπτύξει ένα σχέδιο για την αναδιάρθρωση του χρέους στην Ελλάδα, η Ελληνική κυβέρνηση έχει παγώσει την ιδέα για την ώρα καθώς κινείται προς ένα άλλο δάνειο για να κρατήσει τη χώρα μακριά από την πτώχευση.
“Ήταν μια ωραία ιδέα, αλλά δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί υπό τις παρούσες συνθήκες», δήλωσε ο Daniel Gros, ο επικεφαλής του Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής, στις Βρυξέλλες, ο οποίος έλαβε μέρος σε μία από τις συναντήσεις με τον πρωθυπουργό για να συζητήσουν τα πλεονεκτήματα του σχεδίου. “Εάν υπάρχει ένα πρόσωπο που δεν μπορεί να προτείνει κάτι τέτοιο, είναι ο Έλληνας πρωθυπουργός. Θα έπρεπε να είναι ένας Γερμανός “.

Πηγή: http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/

Ο επίκαιρος λόγος του Παπαδιαμάντη πριν από 115 χρόνια.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ 5-3-2011

Στην εφημερίδα «Ακρόπολις» το 1896 δημοσιεύθηκε το δοκίμιο «Οιωνός» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη(4/3/1851 – 3/1/1911). Εκεί, ο σοφός Σκιαθίτης έγραφε τα ακόλουθα για τα πολιτικά και εθνικά δεινά του καιρού του:

«Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης. Αλλά τις έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού (Ομήρου);
Εκ της παρούσης ημών γενεάς τις ημύνθη περί πάτρης; Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου γένους, του στειρεύοντος πριν, και ητεκνωμένου δεινώς σήμερον;
Άμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι πολιτικαί και επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή των νέων, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
Τις ημύνθη περί πάτρης; Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνώσα επί ερειπίων;
Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια.
Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος».
Δεν χρειάζονται σχόλια.
Ο κυρ Αλέξανδρος τα λέει όλα.

Πηγή: Εφ Καθημερινή 21-8-2010 Γ. Καραμανζάνης
http://carot-cherries.blogspot.com/

%d bloggers like this: